از تب کریمه کنگو بدانید!

[iconbox title=”اگر وقت ندارید…” title_align=”right” content_align=”right” layout=”boxed”  align=”right” type=”vector” icon=”momizat-icon-pencil2″ icon_align_to=”title” size=”32″ icon_color=”#3e256a” ]تب کریمه کنگو یک بیماری شایع است و میزبان آن دامنه ی وسیعی از حیوانات وحشی و اهلی همچون گوساله، گوسفند و بز است. حیوانات از طریق گزش کنه های آلوده، بیمار می شوند و ویروس در جریان خون آنها تا یک هفته باقی می ماند. انسان ها نیز از طریق مصرف محصولات دامی به بیماری تب کریمه کنگو مبتلا می شوند. برخی از علائم این بیماری حالت تهوع، استفراغ، اسهال، شکم درد، گلو درد، سر درد و سرگیجه می باشد. از آنجا که برای این بیماری واکسن خاصی کشف نشده، بهترین روش درمانی پیشگیری از ابتلا به این بیماری است.[/iconbox]

تب کریمه کنگو یک بیماری شایع است که توسط یک ویروس از خانواده ی بونیاویریده ایجاد می شود. این ویروس موجب ایجاد تب خونریزی دهنده ی ویروسی با میزان کشندگی 10 تا 40 درصد می شود. این بیماری، بومی آفریقا، بالکان، خاورمیانه و کشورهای آسیایی است.

ویروس تب خونریزی دهنده ی کریمه کنگو در حیوانات و کنه ها

میزبان این ویروس شامل دامنه ی وسیعی از حیوانات وحشی و اهلی همچون گوساله، گوسفند و بز است. بسیاری از پرندگان نسبت به این عفونت مقاوم هستند، اما شترمرغ مشکوک است و ممکن است عفونت را به شدت در مناطق بومی گسترش دهد که انسان های زیادی در آن زندگی می کنند. حیوانات از طریق گزش کنه های آلوده، بیمار می شوند و ویروس، در جریان خون آنها تا یک هفته باقی می ماند و در صورت گزش کنه ی دیگر، موجب ادامه ی چرخه ی کنه- حیوان- کنه می شوند.

روش انتقال تب کریمه کنگو

ویروس تب کریمه کنگو یا توسط گزش حشرات و یا از طریق تماس با خون و بافت های حیوان آلوده در طول ذبح یا پس از آن صورت می گیرد. بسیاری از موارد این بیماری در افرادی رخ می دهد که در صنعت دام مشغول به کار هستند، همچون کارگران کشاورزی، کارگران کشتارگاه و دامپزشکان. انتقال انسان به انسان در نتیجه ی تماس مستقیم با خون، ترشحات، اندام ها و مایعات بدنی افراد آلوده صورت می گیرد. این آلودگی ها در صورت عدم استریلیزه شدن لوازم پزشکی، استفاده ی مجدد از سوزن ها و آلوده شدن تجهیزات پزشکی ممکن است در بیمارستان نیز رخ دهد.

علائم و نشانه ها

پس از ایجاد عفونت با گزش کنه، دوران نهفتگی یا کمون، 1 تا 3 روز و حداکثر تا 9 روز به طول می انجامد. دوران نهفتگی که در ادامه ی تماس با خون یا بافت آلوده اغلب، پنج تا شش روز و حداکثر تا 13 روز به طول می انجامد. شروع علائم، یکباره، همراه با تب، میالژیا (درد ماهیچه ها)، سرگیجه، گردن درد، کمر درد، سر درد، سوزش چشم ها و فوتوفوبیا (حساسیت به نور) همراه است.

ممکن است فرد دچار حالت تهوع، استفراغ، اسهال، شکم درد و گلو درد و در ادامه دچار تغییر خلق و خوی شدید و سردرگمی شود. پس از دو تا چهار روز، این حالت ممکن است با خواب آلودگی، افسردگی و سستی جایگزین شود. برخی دیگر از علائم این بیماری تپش شدید قلب، بزرگ شدن غدد لنفاوی و بثورات (لکه هایی که به دلیل خونریزی به پوست ایجاد می شوند) در سطوح مخاطی داخلی، همچون دهان، گلو و پوست است.

میزان کشندگی این بیماری تقریبا 30 درصد است که در هفته ی دوم بیماری رخ می دهد. در بیمارانی که بهبود می یابند، بهبود در روز نهم و دهم شروع بیماری رخ می دهد.

تشخیص علائم

تشخیص علائم تب کریمه کنگو با چندین آزمون آزمایشگاهی قابل تشخیص است:

  • آزمون ایمونوسوربنت متصل به آنزیم
  • تشخیص آنتی ژن
  • خنثی سازی سرم
  • روش واکنش زنجیره ای پلیمر از معکوس ترانس کریپتاز
  • و جداسازی ویروس توسط کشت سلولی

درمان

مراقبت های عمومی همراه با درمان علائم، بهترین روش کنترل بیماری تب کریمه کنگو می باشد. ریباویرین، یک داروی ضد ویروسی برای درمان این عفونت نیز بسیار کارساز است.

پیشگیری و کنترل

از تب کریمه کنگو بدانید! - برنافیت دکتر کرمانی

پیشگیری و کنترل عفونت تب کریمه کنگو در حیوانات و کنه ها بسیار سخت است، چرا که چرخه ی کنه- حیوان- کنه اغلب غیر قابل مشاهده است و عفونت در حیوانات اهلی آشکار نیست. به علاوه، میزان این کنه ها بسیار زیاد و گسترده است، بنابراین کنترل آنها با آفت کش، تنها گزینه ی پیش رو برای تولیدات دامی کنترل شده است.

متاسفانه هیچ واکسنی برای پیشگیری از این عفونت در حیوانات وجود ندارد.

کاهش خطر عفونت در انسان

گرچه یک واکسن غیرفعال مشتق شده از مغز موش ها در مقیاس کوچکی برای پیشگیری از این بیماری در اروپای شرقی مورد استفاده قرار گرفته، اما هیچ واکسن مطمئن و موثری برای کنترل این بیماری در انسان وجود ندارد.

در صورت نبود واکسن، برخی دیگر از گزینه ها شامل افزایش آگاهی افراد از فاکتورهای ریسک و پیشگیری از تماس بدن با این ویروس است.

توصیه های سلامت عمومی باید بر چندین بعد متمرکز شود:

کاهش خطر انتقال عفونت از کنه به انسان:

  • پوشیدن لباس های محافظ (آستین بلند، شلوار بلند)
  • پوشیدن لباس هایی با رنگ روشن برای تشخیص سریع کنه ها بر روی لباس
  • استفاده از آفت کش های معتبر بر روی لباس
  • استفاده از مواد دافع بر روی پوست و لباس
  • بررسی منظم لباس و پوست برای تشخیص کنه ها، در صورت وجود آنها را با ایمنی کامل از بین ببرید.
  • کنترل هجوم کنه ها به حیوانات، اصطبل ها و آغل ها
  • دوری از مکان هایی که این کنه ها در آن به وفور یافت می شوند و فصولی که این کنه ها در آن بیشتر فعال هستند.

کاهش خطر انتقال عفونت از حیوان به انسان:

  • پوشیدن دستکش و لباس محافظ در هنگام تماس با حیوانات و یا گوشت آنها درمناطق بومی در طول ذبح، قطعه قطعه کردن و انتقال به مکان های مختلف
  • قرنطینه کردن حیوانات، پیش از ورود به کشتارگاه و یا درمان حیوانات با آفت کش ها، دو هفته پیش از ذبح

کاهش خطر انتقال عفونت از انسان به انسان در جامعه:

  • خودداری از تماس فیزیکی نزدیک با افراد آلوده به ویروس
  • استفاده از دستکش و وسایل محافظ در هنگام مراقبت از بیماران
  • شستن دست ها به طور منظم، پس از ملاقات با بیماران

کاری از گروه محتوای برنافیت

می‌خوای ثابت کنی که می‌تونی به وزن ایده آلت برسی ؟

اصولی و تخصصی ترین برنامه رژیم غذایی رو از برنافیت دریافت کن کنارت هستیم تا سریع تر لباسی که دوست داری رو بپوشی

از همین الان شروع کن تا زودتر به هدفت برسی!
5/5

به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin

جدیدترین مقالات

همه مقالات
guest
0 دیدگاه
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments